![بازدید سرزده پزشکیان از یک سازمان دولتی/ گله رئیسجمهوری از وضعیت این پروژهها بازدید سرزده پزشکیان از یک سازمان دولتی/ گله رئیسجمهوری از وضعیت این پروژهها](/files/fa/news/1403/6/1/558452_834.jpg)
به گزارش می متالز، سازمان خصوصیسازی به عنوان سهامدار عمده (58 درصد معادل بیش از 12 میلیارد و 250 میلیون سهم) در ماههای قبل بلوک 61 درصدی این سهم را حدود 1500 میلیارد تومان آگهی کرده بود و هیچ خریداری وجود نداشت. بر این اساس ارزش کل این شرکت از نگاه کارشناسی حدود 2500 میلیارد تومان بوده و این در حالی است که سهام این شرکت تا ارزش 10 هزار میلیارد تومان نیز رشد کرده بود. تپکو گرچه در یک ماه اخیر مسیر اصلاحی را در پیش گرفته است اما همچنان تا سه برابر ارزش واقعی خرد خود در حال معامله است و باید این موضوع مورد توجه خریداران این سهم قرار گیرد.
اما این شرایط و تقاضا برای حباب میتواند فرصت طلایی برای خصوصیسازی باشد تا در ادامه عرضههای خرد سهام خود را تا حدود 40 درصد کاهش دهد. یعنی به صورت مشخص خصوصیسازی توانایی عرضه بیش از 3 میلیارد و 800 میلیون سهم را دارا است. باید توجه داشت که اگر خصوصیسازی از رویه صلب دولتی فاصله بگیرد و حتی سهام را با قیمت میانگین 300 تومان نیز عرضه کند میتواند با عرضه این 18 درصد حدود 1100 میلیارد تومان تامین مالی کند. دولت تمام تلاش خود را برای زنده کردن نام تپکو به کار برده است و شرایط فروش سهام بلوکی نیز کاملا عجیب بوده و بیشتر به این میماند که تعهدی برای خریدار ایجاد شود تا پای قول و قرار خود برای زنده کردن تپکو بماند وگرنه اقساط بلندمدت و شرایط معامله چندان هدف خرید را نشان نمیدهد.
بر این اساس اگر خصوصیسازی همین نقدینگی از فروش تپکو را به شرکت تزریق کرده و بدهیهای شرکت را تسویه کند قطعا جذابیت بلوک مدیریتی تپکو بیشتر میشود و میتواند اینبار همین 40 درصد باقیمانده را به ارزش همان عدد پیشین به فروش برساند و قطعا مشتری بهتری در شرایطی که شرکت از ورشکستگی خارج شده پیدا خواهد شد.
بر این اساس باید امیدوار باشیم در ادامه عرضههای خرد هفتههای گذشته سازمان خصوصیسازی تهدیدها و تردیدها را کنار بگذارد و در یک تصمیم منطقی عرضه حداکثری سهام حتی بدون توجه به قیمت را در دستور کار قرار دهد. در این شرایط میتوان به زنده شدن دوباره تپکو با تزریق منابع مالی امیدوار بود. در خصوص وضعیت عملیاتی نیز یکی از مواردی که از مشکلات تپکو مطرح میشود عدم امکان رقابت این شرکت (ماشین آلات سنگین) با رقبای خارجی است. در شرایطی که نرخ دلار به سطوح کنونی رسیده است احتمالا معادلات کاملا متفاوت است که مجال بحث در اینجا وجود ندارد و در مطالب بعد در صورت لزوم به آن پرداخته خواهد شد. علاوه بر این باید گفت با عرضه 18 درصد از سهام در اختیار خصوصیسازی در بازار خرد و نگه داشتن بلوک 40 درصدی میتوان علاوه بر واگذاری بلوک نسبت به خصوصیسازی واقعی و به مطالبه از سوی سایر سهامداران و فشار به خریدار احتمالی جدید جهت زنده کردن شرکت امید بیشتری داشت.